<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>Reacties voor Elisabethblog</title>
	<atom:link href="http://www.pastoralezorg.be/blog/?feed=comments-rss2" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.pastoralezorg.be/blog</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Thu, 27 Oct 2011 11:34:00 +0200</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.1.4</generator>
	<item>
		<title>Reactie op De deur II door Peter</title>
		<link>http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=66#comment-21</link>
		<dc:creator>Peter</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 27 Oct 2011 11:34:00 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=66#comment-21</guid>
		<description>Graag wil ik beamen wat Maaike schrijft. Ik werk al enkele decennia als begeleider in een psychiatrisch centrum. Ik had toen ik hier begon me voorgenomen dit maar voor een jaar te doen en ondertussen uit te kijken naar een andere job die me beter zou liggen. Nu zoveel jaren later werk ik hier nog. Niet omdat er geen ander werk te vinden is maar omdat ik niet anders meer zou willen. Je ontvangt hier zoveel (raar hé, dat je ontvangt, je wordt toch verondersteld te geven). Mensen met een psychische kwetsbaarheid tonen vaak emoties, gevoelens, kwetsuren die wij in de ‘gewone wereld’ vaak verborgen willen houden. Het is een leerschool; een leerschool in nederigheid, een leerschool in liefde. Er gaat bijna geen dag voorbij of je hebt een ervaring waarbij je het gevoel hebt de essentie van het leven te raken. Het is een voorrecht met deze mensen op weg te mogen gaan. Natuurlijk begrijp ik de maatschappij dat ze deze mensen negeert. Het is niet prettig geconfronteerd te worden met kwetsbaarheid. Zeker niet in deze tijd waar competitie en ‘de beste zijn’ het ideaal is. Het is aan ons begeleiders en pastores te getuigen van de rijkdom van mens zijn in heel zijn wezen en daar hoort kwetsbaarheid bij. Ik geloof als wij deze kleine zaadjes planten dit een heil kan zijn voor de samenleving. Voor het  ‘samen leven’ zonder grote smeedijzeren poorten.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Graag wil ik beamen wat Maaike schrijft. Ik werk al enkele decennia als begeleider in een psychiatrisch centrum. Ik had toen ik hier begon me voorgenomen dit maar voor een jaar te doen en ondertussen uit te kijken naar een andere job die me beter zou liggen. Nu zoveel jaren later werk ik hier nog. Niet omdat er geen ander werk te vinden is maar omdat ik niet anders meer zou willen. Je ontvangt hier zoveel (raar hé, dat je ontvangt, je wordt toch verondersteld te geven). Mensen met een psychische kwetsbaarheid tonen vaak emoties, gevoelens, kwetsuren die wij in de ‘gewone wereld’ vaak verborgen willen houden. Het is een leerschool; een leerschool in nederigheid, een leerschool in liefde. Er gaat bijna geen dag voorbij of je hebt een ervaring waarbij je het gevoel hebt de essentie van het leven te raken. Het is een voorrecht met deze mensen op weg te mogen gaan. Natuurlijk begrijp ik de maatschappij dat ze deze mensen negeert. Het is niet prettig geconfronteerd te worden met kwetsbaarheid. Zeker niet in deze tijd waar competitie en ‘de beste zijn’ het ideaal is. Het is aan ons begeleiders en pastores te getuigen van de rijkdom van mens zijn in heel zijn wezen en daar hoort kwetsbaarheid bij. Ik geloof als wij deze kleine zaadjes planten dit een heil kan zijn voor de samenleving. Voor het  ‘samen leven’ zonder grote smeedijzeren poorten.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op De deur II door Maaike</title>
		<link>http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=66#comment-20</link>
		<dc:creator>Maaike</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 27 Oct 2011 05:59:40 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=66#comment-20</guid>
		<description>Waar heb ik dit nog gehoord: &#039;psychiatrie? Allé, wat gaat een pastor daar nu eigenlijk zoeken?&#039; Maar wie zo reageert zijn eigenlijk de mensen die reeds de deur dichtgooien nog voor ze eens even hebben binnengekeken. En zo gaat het elke kaar weer op dezelfde manier: psychiatrie lijkt maar niet van het stigma af te geraken. Akkoord, het lijkt angstaanjangend om met mensen op weg te gaan die psychisch niet in orde zijn. En toch hebben de mensen die er niet werken in mijn ogen ongelijk! Het is zo&#039;n leerrijke, voedzame, dankbare realiteit waar je elke dag naar terugkeert. Ik heb al vaak gedacht de &#039;buitenwereld&#039; (zoals zovele patiënten dit ook noemen tegenover de veilige omgeving die ons domein ze biedt) eigenlijk goed &#039;zot&#039; is om geen openheid te vinden. Elke dag leer ik hier mensen kennen die mijn denken verrijken; elke dag ontmoet ik mensen die voor mij van onschatbare waarde zijn om te kunnen groeien als persoon.
Ik denk dat het soms een beetje te vergelijken is met het verhaal van de Barmhartige Samaritaan. De voorbijgangers keken liever weg dan te hulp te schieten. Men wil liever niet te veel te maken hebben met de gekwetste persoon omdat deze ons net zodanig confronteert met onze eigen kwetsbare ik dat we er liever de deur voor gesloten houden. En eerlijk gezegd: iemand die psychisch gekwetst geraakt is, kan je geen gips aanmeten of een operatie laten ondergaan in de hoop dat het &#039;hersendefectje&#039; zich zal herstellen. Neen, je wordt geconfronteerd met de gekwetste binnenkant van de mens waar jij in se eigenlijk niet aankan. Je moet vertrouwen dat herstel mogelijk is, maar tegelijkertijd ook bewust blijven dat inwendig ook &#039;littekens&#039; kunnen blijven... Psychiatrische patiënten houden ons een spiegel voor over de &#039;fragiliteit van het bestaan&#039;. Het lijkt dus opportuun om afstand te bewaren en de deur misschien enkel op een dunne kier te zetten. Maar ik kan in eer en geweten zeggen dat ik geen seconde spijt heb over deze broze mensen die mij geschonken zijn en die ik mag begeleiden. Zij hebben voor mij immers oneindig veel deuren geopend naar mijn eigen innerlijke ik, mijn eigen spiritualiteit, mijn eigen zinzoektocht in het leven...</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Waar heb ik dit nog gehoord: &#8216;psychiatrie? Allé, wat gaat een pastor daar nu eigenlijk zoeken?&#8217; Maar wie zo reageert zijn eigenlijk de mensen die reeds de deur dichtgooien nog voor ze eens even hebben binnengekeken. En zo gaat het elke kaar weer op dezelfde manier: psychiatrie lijkt maar niet van het stigma af te geraken. Akkoord, het lijkt angstaanjangend om met mensen op weg te gaan die psychisch niet in orde zijn. En toch hebben de mensen die er niet werken in mijn ogen ongelijk! Het is zo&#8217;n leerrijke, voedzame, dankbare realiteit waar je elke dag naar terugkeert. Ik heb al vaak gedacht de &#8216;buitenwereld&#8217; (zoals zovele patiënten dit ook noemen tegenover de veilige omgeving die ons domein ze biedt) eigenlijk goed &#8216;zot&#8217; is om geen openheid te vinden. Elke dag leer ik hier mensen kennen die mijn denken verrijken; elke dag ontmoet ik mensen die voor mij van onschatbare waarde zijn om te kunnen groeien als persoon.<br />
Ik denk dat het soms een beetje te vergelijken is met het verhaal van de Barmhartige Samaritaan. De voorbijgangers keken liever weg dan te hulp te schieten. Men wil liever niet te veel te maken hebben met de gekwetste persoon omdat deze ons net zodanig confronteert met onze eigen kwetsbare ik dat we er liever de deur voor gesloten houden. En eerlijk gezegd: iemand die psychisch gekwetst geraakt is, kan je geen gips aanmeten of een operatie laten ondergaan in de hoop dat het &#8216;hersendefectje&#8217; zich zal herstellen. Neen, je wordt geconfronteerd met de gekwetste binnenkant van de mens waar jij in se eigenlijk niet aankan. Je moet vertrouwen dat herstel mogelijk is, maar tegelijkertijd ook bewust blijven dat inwendig ook &#8216;littekens&#8217; kunnen blijven&#8230; Psychiatrische patiënten houden ons een spiegel voor over de &#8216;fragiliteit van het bestaan&#8217;. Het lijkt dus opportuun om afstand te bewaren en de deur misschien enkel op een dunne kier te zetten. Maar ik kan in eer en geweten zeggen dat ik geen seconde spijt heb over deze broze mensen die mij geschonken zijn en die ik mag begeleiden. Zij hebben voor mij immers oneindig veel deuren geopend naar mijn eigen innerlijke ik, mijn eigen spiritualiteit, mijn eigen zinzoektocht in het leven&#8230;</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op L’ écoute door Carine D'hondt</title>
		<link>http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=27#comment-12</link>
		<dc:creator>Carine D'hondt</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 20 Sep 2011 18:03:50 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=27#comment-12</guid>
		<description>Proficiat om je ervaringen te willen delen! Veel succes met dit initiatief. 
Carine</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Proficiat om je ervaringen te willen delen! Veel succes met dit initiatief.<br />
Carine</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op Kattebelletje door Catharina</title>
		<link>http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=13#comment-11</link>
		<dc:creator>Catharina</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 20 Sep 2011 13:15:29 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=13#comment-11</guid>
		<description>Er wordt hier serieus &#039;gekattebeld&#039; ;)
Bedankt voor jullie enthousiasme! 
Er wacht al een nieuw berichtje... Luister maar.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Er wordt hier serieus &#8216;gekattebeld&#8217; <img src='http://www.pastoralezorg.be/blog/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif' alt=';)' class='wp-smiley' /><br />
Bedankt voor jullie enthousiasme!<br />
Er wacht al een nieuw berichtje&#8230; Luister maar.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op Kattebelletje door Irene Martens</title>
		<link>http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=13#comment-10</link>
		<dc:creator>Irene Martens</dc:creator>
		<pubDate>Mon, 19 Sep 2011 09:20:45 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=13#comment-10</guid>
		<description>Leuk! Ben benieuwd! Alvast veel succes!</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Leuk! Ben benieuwd! Alvast veel succes!</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op Kattebelletje door Mia De Meyer</title>
		<link>http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=13#comment-9</link>
		<dc:creator>Mia De Meyer</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 15 Sep 2011 23:28:40 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=13#comment-9</guid>
		<description>Leuk initiatief en leuke titel! Zie uit naar wat het uiteindelijk zal worden !</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Leuk initiatief en leuke titel! Zie uit naar wat het uiteindelijk zal worden !</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op Kattebelletje door Ingrid Wuyts</title>
		<link>http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=13#comment-8</link>
		<dc:creator>Ingrid Wuyts</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 15 Sep 2011 18:18:05 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=13#comment-8</guid>
		<description>Fijn dat we jou mogen leren kennen. Het lijkt me ontzettend leuk op je reilen en zeilen te lezen. Ik kijk er al naar uit!</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Fijn dat we jou mogen leren kennen. Het lijkt me ontzettend leuk op je reilen en zeilen te lezen. Ik kijk er al naar uit!</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op Kattebelletje door Frieda Boeykens</title>
		<link>http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=13#comment-7</link>
		<dc:creator>Frieda Boeykens</dc:creator>
		<pubDate>Wed, 14 Sep 2011 09:53:40 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=13#comment-7</guid>
		<description>Een fijn initiatief. Veel succes ermee!</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Een fijn initiatief. Veel succes ermee!</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Reactie op Kattebelletje door Mieke Van Steelandt</title>
		<link>http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=13#comment-6</link>
		<dc:creator>Mieke Van Steelandt</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 13 Sep 2011 10:08:45 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.pastoralezorg.be/blog/?p=13#comment-6</guid>
		<description>Leuke start, zie uit naar het vervolg...</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Leuke start, zie uit naar het vervolg&#8230;</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>

