Braambos Brief Anne - januari 2012
Beste papegaai,
Wel, zo word je in de volksmond genoemd. "Kun je aan je papegaai?" Ik hoor het verpleegkundigen nog vragen aan hun patiënten. En voor u denkt dat ik het heb over bontgekleurde, gevederde dieren, de brochure van de thuiszorgwinkel definieert de metalen driehoek aan een ketting, die over een bed hangt en waaraan mensen zich optrekken als ‘een oprichter’. Géén idee waarom een oprichter in de volksmond ‘een papegaai’ genoemd wordt. Omwille van de hoeken die van heel ver kunnen vergeleken worden met de bek van een papegaai? Ik heb het raden ernaar en een Google uitstap levert niets op in die richting.
Maar goed, ik zou best wel even een oprichter willen zijn. Het lijkt me geweldig om zo een medemens tot dienst te kunnen zijn. "Kom, trek je maar eens flink op aan mij! Lig je zo beter, hoger? Fijn! Je mag me ook gewoon vasthouden zodat je een houvast met je handen hebt. Of wil je recht komen om je bezoek te zien?" En als de mens in kwestie je loslaat, kan je nog fijn even verder schommelen door de lucht.
Gelukkig zijn er al professionele en vrijwillige oprichters. Echte, van vlees en bloed. Zorgverleners die mensen letterlijk en figuurlijk oprichten. En mantelzorgers niet te vergeten, mensen die vrijwillig thuiszorg op zich nemen en zoveel doen om medemensen op te richten. En dan hebben we het nog niet over de kracht van zorgvragers zelf. Ook zij kunnen op hun beurt mensen oprichten, niet in het minst zorgverleners, maar ook familie en vrienden. Het doet me denken aan een stervende vrouw die zich met al haar kracht rechter trok om haar kinderen in de ogen te kunnen kijken tijdens het afscheidsritueel dat ik als pastor bij haar voorging. Ze zegende haar kinderen één voor één met een kruisje op hun voorhoofd en zij zegenden haar. Opgerichte mensen. Of aan die man die aan de kinesiste zei: "Ik vind het zo belangrijk wat je voor mij doet. Door jou loop ik weer rechtop." Ik denk dat ze nadien beide opgericht waren.
En je hoeft niet ziek, mantelzorger of zorgverlener te zijn om iemand op te richten, recht te helpen uit verdriet, onmacht, een slechte dag of om iemand te bevestigen. Je kan dat puur als medemens. Ik wens u een mooie week toe, beste luisteraar, eentje waar u iemand kan oprichten! Of om het met de woorden van Phil Bosmans zaliger te zeggen: een mens maakt zich nooit alleen gelukkig.
Beste groeten
Anne
Vind hier de brief van Anne Vandenhoeck op de site van Braambos