Een zoetheid die nimmer bederft
bij de liturgie van Witte Donderdag
In stilte rond de tafel geschaard,
waar eens de beker overvloeide,
waar God zich heeft geopenbaard
en mensenharten open bloeiden.
De liefde die wij aten en dronken,
het slotakkoord dat langzaam wegsterft,
en ieder amen dat hier heeft geklonken,
zijn van een zoetheid die nimmer bederft.
Maar één enkel woord van verraad in ons midden
heeft zijn zwaard reeds getrokken en wacht.
Er rest ons niets dan waken en bidden.
Wij nemen uw hand en gaan mee in de nacht.
Maarten Das
Een klein beetje groen
Voor op het kruis
En zie het komt weer tot leven.
Een klein beetje hoop
voor in jouw huis
en zie het komt weer tot leven.
Een klein beetje liefde
Voor in jouw gezin
En zie het komt weer tot leven.
Een klein beetje geloof
Voor deze wereld
En zie hij komt weer tot leven
Antoon Vandeputte
Stil,
Heel stil wordt het
Als alle leven is verdwenen.
Stil,
Heel stil wordt het
Als iedereen je heeft verlaten
Stil ,
Heel stil wordt het
Als je heel alleen voor God
Komt te staan
Sil,
Heel stil wordt het dan
Maar dicht bij God voel je:
Het leven is niet gedaan
Antoon Vandeputte
Toen op Paasmorgen
de vrouwen vertelden dat het graf
leeg was,
waren er velen die het niet
konden geloven.
De blinde geloofde het wel
want Hij had hem toch weer leren
zien.
De lamme geloofde het
want hij had hem toch weer leren
lopen.
De dove geloofde het ook
want Hij had hem toch weer leren
luisteren.
De melaatse geloofde het zeker
want Hij had hem toch weer leren
leven.
Voor hen was die Paasmorgen
de bevestiging van hun nieuwe
leven.
Moge ook jij geloven
dat Pasen ook aan jou
nieuwe levenskracht geeft
Antoon Vandeputte
Pasen
en alles is
van ongekende kracht doordrongen.
De aarde heeft een nieuw gezicht.
Het zaad bestorven in de voren,
komt wonderbaarlijk aan het licht
Zelfs als geen mens
het zou geloven,
dan zouden bloemen en bomen
het nog verkondigen
dat zelfs wat ingeslapen is
toch onbedwingbaar kan herleven.
In al haar kwetsbaarheid
mag hoop gekoesterd worden.
Omwille van die Ene.
Zijn leven was zo onvoorwaardelijk
en diep in ons bestaan geworteld
dat er geen grafsteen
zwaar genoeg kon wegen.
Dood is niet sterker dan de liefde.
Sta op
en durf die weg te gaan.
Laat Hem in taal en teken
weer herkenbaar worden
Kris Gelaude
HOREN - ZIEN - SPREKEN
Drie jaar waren ze samen op stap geweest.
Ze hadden gehoord hoe Hij mensen aansprak en gezien hoe Hij mensen aanraakte.
Zwijgend waren ze Hem blijven volgen.
Nu, reeds drie dagen
hoorden ze niets meer van Hem
zagen ze Hem niet meer
en hun zwijgen begon te wegen.
Toen voelden ze …
Wij moeten nu laten horen
wat Hij ons heeft laten horen!
Wij moeten nu laten zien
wat Hij ons heeft laten zien!
Wij moeten nu spreken
zodat Hij verder leeft!
HOREN - ZIEN - SPREKEN
Toon Vandeputte
Alsof een grote steen is weggerold
tussen nacht en dag,
duisternis en licht,
tussen wanhoop en hoop,
angst en durf.
Geen chaos en verleden meer,
alleen nog toekomst en hemel,
en hier en nu.
Zo sterk is de kracht
van wie het hoofd opricht
en opstaat uit zijn gebrokenheid.
Zo radicaal als de dood vernietigt,
zo onstuitbaar en nieuw
breekt precies dan het leven door
en gaat de mens
een weg die niet meer doodloopt,
nooit meer.
Zo is leven:
eeuwig,
zo intens en altijd weer.
Kathleen Boedt
’t Wordt Pasen
als de jonge zonnestralen van buiten
ook bij mensen zichtbaar worden.
’t Wordt Pasen
als de naam van de mens naast je
met liefde wordt uitgesproken.
’t Wordt Pasen
als de woorden die mensen spreken
elkaar meer vertrouwen geven.
’t Wordt Pasen
als de nieuwtjes die we te vertellen hebben
vreugde brengen bij medemensen
’t Wordt Pasen
als het oude verhaal van Jeruzalem
een gebeuren van vandaag mag worden.
Antoon Vandeputte
In de donkerte van de aarde,
in de kale boom,
in de kern van elke pit,
zit er ondanks het schijnbaar levenloze
steeds kiemkracht en groei.
In de koelste blik,
in het scherpste woord,
in de zoutste traan,
in de grootste verlatenheid,
zit er ondanks het dodende
kans tot verandering.
In het oprecht aankijken,
in het open luisteren,
in het hartverwarmend spreken,
in de uitgestoken hand,
in de dragende zorg,
zit er hoop en opstanding.
Telkens weer
sprankels leven,
Pasen en verrijzenis
dichterbij.
Kathleen Boedt
Blijf niet staan
bij het graf van herinnering
want het is leeg
maar ga kijken, horen en voelen
hoe Hij verder leeft in mensen.
Kijk in de ogen van mensen
die tijd en inzet vrijmaken
voor de mens die ze ontmoeten
en je zal Hem zien.
Luister naar de woorden
die deze mensen spreken
en zelf ook beleven
en je zal Hem horen.
Voel de levenskracht
die ze voor hun levensopdracht
uit Zijn doen en laten halen
en je zal Hem voelen.
Kijk, luister en voel
en je zal merken ‘HIJ LEEFT!’.
Antoon Vandeputte
Pasen
Hoog tijd
om uit je winterslaap te ontwaken
je cocon te doorbreken
en de zon van achter de wolken te halen.
Voel de lentewind
een nieuwe warmte
die het dorre kleurt,
een glimlach die ijs doet smelten.
Geef dromen weer een kans
laat optimisme het doemdenken stuiten
laat hoop aan woorden kiemkracht geven,
lenteknoppen die openbreken
in bloesempracht.
Opstaan om te leven
verder gaan
niet blijven staren
op wat voorbij en onomkeerbaar is.
Verrijzen uit het puin.
Leven is sterker
dan het graf van de dood.
Kathleen Boedt
't is zalig Pasen vieren
als mensen die dood waren voor elkaar
weer spreken gaan
't is zalig Pasen vieren
als huizen die gesloten waren voor elkaar
weer open gaan
't is zalig Pasen vieren
als mensen die afhaakten omwille van elkaar
weer verder gaan
't is zalig Pasen vieren
als muren die we bouwden tussen elkaar
weer neer gaan
't is zalig Pasen vieren
als zijn levensverhaal
steeds verder gaat
't is zalig Pasen vieren
als mensen die zijn verhaal
waar ook hebben aanhoord
het weten te beleven met elkaar
Antoon Vandeputte
Bron: http://ond.vsko.be/portal/page?_pageid=1618,1597832&_dad=portal&_schema=PORTAL
Het zal zijn als
het ontwaken uit een winterslaap
de frisheid van een dauwtrip
de ochtendzon tegemoet.
Het zal zijn als
kiemen in de donkere aarde
barsten uit de knop
ontvouwen van nieuw groen
na ijs en dorre koude.
Het zal zijn als
een ontwapenende glimlach
twee vragende ogen
hoop in woorden
warme nabijheid
die je doen opstaan
uit wat je verpletterend verlamde.
Zo is verrijzen:
Christus gaat ons voor
in een leven
uit de dood.
Pasen:
nooit te vroeg
nooit te laat!
Kathleen Boedt
Bron: http://ond.vsko.be/portal/page?_pageid=1618,1597832&_dad=portal&_schema=PORTAL
Als het blauw blauwer wordt
hoog aan de hemel,
de narcissen geler in het groenere gras.
Als eierschalen breken,
vogels op en aan vliegen
om aas te voeren
en fris getjilp de ochendnevel doorklieft.
Dan herleeft de natuur
na zijn winterdood.
En de mens?
Wat heeft de mens nodig
om op te staan
zijn oude ik achter te laten
in zijn doodversleten winterjas?
Paasgeloof.
Geloof dat
elke grafsteen kantelen kan,
elk goddelijk licht duisternis doorbreekt.
Geloof in
de kracht van het leven
sterker dan de leegte van de dood.
Geloof dat verrijzenis gebeurt.
Kathleen Boedt
Bron: http://ond.vsko.be/portal/page?_pageid=1618,1597352&_dad=portal&_schema=PORTAL#bezinningskaartjes
Het gebeurde in die dagen van Pasen.
Hij sprak tot Maria
en liet haar horen:
Ik leef.
Hij zei tot Thomas:
‘Raak me aan’
en liet hem voelen:
Ik leef.
Hij sprak tot die twee op weg
naar Emmaüs
en liet hen ervaren:
Ik leef.
Hij zei tot Petrus:
‘Ga naar buiten
en laat hen merken:
Hij leeft.’
Hij sprak tot de elf:
‘Ga naar alle volkeren
en laat hen zien:
Hij leeft.’
Vandaag spreekt Hij tot ons:
‘Ook jij moet getuigen.
Laat hen horen,
zien en voelen dat
Ik leef!’
Antoon Vandeputte
Bron: http://ond.vsko.be/portal/page?_pageid=1618,1597352&_dad=portal&_schema=PORTAL#bezinningskaartjes
Pasen:
alle registers open in volle kracht:
klanken, kleuren, geuren, licht
uitbundig.
Het oude lauwe flauwe voorbij
het halve wordt heel.
Levensmoeheid keren
dood doorbreken.
Enkel nieuw begin.
Wat hoog onbereikbaar lijkt
wonderlijk misterie
utopie van geloof
wordt werkelijkheid.
Pasen:
hemel reikt aarde de hand
en kleurt
met warme zon en frisse bries
stralend blauwe horizon
voor een regenboog vliegers
die hun weg gezocht hebben
tot hoog dansend in de lucht
Kathleen Boedt
Bron: http://ond.vsko.be/portal/page?_pageid=1618,2181592&_dad=portal&_schema=PORTAL
Pasen,
mensen gaan weer leven
toekomst wordt weer mogelijk
dromen mogen weer waarheid worden
onsterfelijk licht van hoop.
Pasen,
de hopeloze krijgt weer hoop
de rechteloze krijgt weer recht
de kansloze krijgt weer kans
onsterfelijk licht van hoop.
Pasen,
God laten voelen en zien
dat zijn levensdroom verder gaat
dat Hij zijn woord gestand doet
onsterfelijk licht van hoop.
Pasen,
is meer dan ooit
de dag dat mag schijnen het
onsterfelijk licht van de hoop
Antoon Vandeputte
Bron: http://ond.vsko.be/portal/page?_pageid=1618,2181592&_dad=portal&_schema=PORTAL
Pasen vieren
telkens weer
waar verrijzenis gebeurde
onderweg
soms ongezien en ongekend
geruisloos woordeloos
doch kwetsbaar sterk.
Meestal werk van
samen dromen
en profetenwoorden
als uit één mond,
handen in elkaar
blik op morgen
verder streven,
utopie en visioen
Leven
dichterbij gehaald.
Pasen vieren
telkens weer
waar warmhartige liefde
sterker bleek
dan dondende onverschilligheid
onderweg
Kathleen Boedt
Bron: http://ond.vsko.be/portal/page?_pageid=1618,2910996&_dad=portal&_schema=PORTAL
’t Is Pasen
niet omdat de vogels weer zingen,
niet omdat de bloemen weer bloeien,
niet omdat de dagen weer lengen.
’t Is Pasen
omdat God in Jezus
zijn belofte heeft gehouden,
omdat God de dood
niet laat heersen over het leven,
omdat God het leven
boven alles plaatst.
’t Is Pasen
ook dit jaar
voor ieder van ons,
omdat God deze belofte
opnieuw waarmaakt.
Een zalige en levendige Pasen!
Toon Vandeputte
Bron: http://ond.vsko.be/portal/page?_pageid=1618,2910996&_dad=portal&_schema=PORTAL
Ik had de wereld lief,
de zachte heuvels,
het helend water van het meer,
het eenzaam zand van de woestijn.
Ik volgde vogels in hun vlucht,
de schicht van schuwe dieren.
Het ruisen van de granen,
de weelde van de wingerd.
Vader, jouw schepping had ik lief.
Zelfs van de mensen ben ik blijven houden.
zij volgden en vervolgden me,
zij juichten, huichelden,
gedreven door het Woord
verdreven zij de drager.
Toch bleef ik van hen houden
in hun onwetendheid, verblinding
en doffe doofheid,
in hun ellende, kwalen, onmacht, onrecht.
De levende
is voor verdwaasden dwaasheid,
Maar kracht van God voor wie gered is.
Gods dwaasheid
is wijzer dan de mensen,
zijn zwakheid
is sterker dan de mensen.
Patrick Lateur
Pasen,
regen, verlaten wegen -
pascha
en eieren paars en donkerrood -
drie keer kussen op elkaars wangen,
'Christus is opgestaan,' moest ik zeggen,
'Hij is waarachtig opgestaan,' zei de ander -
ik drukte mijn neus tegen een raam,
keek naar de glimmende straat
en zei zachtjes tegen mezelf:
'Christus is opgestaan,
zijn plaatsje is vergaan,
Christus is opgestaan...'
dominees gingen voorbij, met steeds kortere
tussenpozen,
zij wisten het precies,
ik sliep op de achterbank op weg naar huis.
Toon Tellegen
uit:Daar zijn geen woorden voor,
een keuze uit de gedichten,
Rainbow Pockets 2005
Pasen, Pasen,
luide klinke
nu de slag van
lerke en vinke
nu de stem van
mens en dier!
Pasen, Pasen,
wijdt het vier,
wijdt het licht en
pint de lampen,
laat de verse
wierook dampen:
Hallelujah,
't jok is af
van de dood en
van het graf!
Pasen, Pasen,
opgestanden
is de God, die
boze handen
hadden aan het
kruis gedaan:
heeft Hij hout en
steen en ijzer
overwonnen,
die, verrijzer,
Hallelujah,
één uit al,
leeft en immer
leven zal!
Pasen, Pasen,
dwaze mannen
dachten Hem in 't
graf te spannen,
met Pilatus'
zegelmerk:
Pasen, Pasen,
ijdel werk,
ijdel waken:
God almachtig
is verrezen,
eigenkrachtig,
Hallelujah,
door de steen,
eer de zon in
't oosten scheen.
Pasen, Pasen,
luide klinke
nu de taal van
lerk en vinke
nu de taal van
mens en dier!
Pasen, Pasen,
wijdt het vier,
wijdt het licht en
spijst de lampen,
laat de blauwe
wierook dampen:
Hallelujah,
God is groot:
overwinnaar
van de dood!
Guido Gezelle
uit: Declamatorium der Nederlandse poëzie,
Teresa van der Meulen van Marcke,
Standaard Uitgeverij 1967
voet voor voet voor
voet
loop ik met de zware kom
naar de deur.
iets dat op vriendschap lijkt
zie ik als ik binnen ben.
voet voor voet voor
voet
loop ik met de zware kom
naar de tafel.
er wordt meer gezwegen
dan gesproken. stof op huid,
water op steen.
voet voor voet voor
voet
loop ik met lichte handen,
zware voeten,
terug naar de deur.
achter me gedempte woorden,
gezwollen stilte. water op huid,
stof op steen.
iets dat op een afscheid lijkt.
(Joh. 13:1-15)
Anton De Wit
ik weet niet
wie of wat
er weg is uit de stad;
de vreugde,
of die man wiens naam
op ieders lippen ligt.
ik hou het op de zwaartekracht.
de vrouwen die langslopen
in de straat buigen het hoofd,
maar hun tranen vallen
naar de hemel toe.
zelfs de stenen
lijken lichter
en de stilte
die men doods noemt
jubelt van nieuw leven.
ik weet niet
wie of wat
er weg is uit de stad;
de tranen, het bloed
van die man wiens naam
op ieders lippen ligt.
ik hou het op de zwaarte.
(Mc. 16:1-8)
Anton de Wit
Zoals een kuiken
zich uit zijn schaal boort
het leven tegemoet.
Zoals het zaad
diep in de bodem ontkiemt
en zich naar het licht priemt.
Zoals Jezus op de derde dag
de dood van vergeten en voorbij
de dood van zinloosheid overwon.
Zo kan jij, kan ik, kan elke mens
opstaan
uit het donker
uit het graf
uit de dood van het leven
Pasen nabij.
Kathleen Boedt
Bron: http://ond.vsko.be/portal/page?_pageid=1618,1520711&_dad=portal&_schema=PORTAL
Het gebeurt in elke lente…
Bloemen laten zien dat ze leven,
hun kleur en geur doen ook ons weer leven.
Vogels laten horen dat ze leven,
hun gefluit en gefladder doen ook ons weer leven.
Als God de bloemen en de vogels
zo heeft gemaakt dat ze anderen
tot leven brengen
waarom zou Hij dat niet
met mensen willen?
Mens, jij die in Gods woorden gelooft,
laat – nu het Pasen is -
horen en zien dat je leeft
dat doet ook anderen weer leven!
Antoon Vandeputte
Bron: http://ond.vsko.be/portal/page?_pageid=1618,1520711&_dad=portal&_schema=PORTAL
God zoekt ons
waar we zijn
in ons leven
En doet ons
Telkens weer
opstaan
Zalig Pasen!
Anne Vandenhoeck
De Paaskaars brandt weer.
Vannacht
toen het duister niet donkerder kon worden
werd het nieuwe vuur van die éne vlam
gedeeld
tot een lichtende zee van vlammetjes
die de donkere kathedraal doorgloeiden.
Symboliek van licht en donker die spreekt,
al zolang als de mens bestaat.
We roepen het elkaar toe:
"Christus is verrezen!"
en
"De Heer is waarlijk opgestaan !"
Dat is ons geloof.
Dat Jezus' leven in liefde,
een leven
dat zo volledig gegegeven was aan God
en aan de mensen,
niet verloren kan gaan.
God houdt Hem vast, laat Hem niet los.
En zo mogen ook wij geloven
dat Hij ons niet loslaat.
Is er met deze viering iets veranderd in de wereld?
Ogenschijnlijk niet.
De zieken zijn nog altijd ziek
de honger is de wereld niet uit
en de oorlogen gaan verder.
En toch is alles anders.
Geen kwaad is nog zo groot
geen onmacht zo omvattend
geen duisternis zo diep
dat wij buiten Gods bereik zouden vallen.
Als de mens denkt
dat het laatste woord gezegd is
en dat het toch nooit anders kan worden
dan begint God iets nieuws.
Zijn 'ja' aan de mensen
is groter dan ons 'neen',
onze halfslachtige compromissen
en ons moedeloze 'zo-is-het-nu-eenmaal'.
Dit is mijn hoop en mijn vertrouwen
daaruit wil ik proberen te leven
in navolging van Hem.
Ik wens je diezelfde hoop toe.
Een vreugdevol Paasfeest!
Karen Germeys
Als er geen haan meer kraait
om mensen die vereenzaamd zijn door ziekte of ouderdom
of als ze onrespectvol worden benaderd …
dan gaat Jezus vandaag opnieuw zijn kruisweg.
Als er geen haan meer kraait
om mensen die dood gaan door honger of geweld
of ten onrechte worden veroordeeld …
dan sterft Christus vandaag opnieuw aan het kruis.
Als er geen haan meer kraait
om wat er aan ellende om ons heen gebeurt
of als de waarheid wordt doodgezwegen …
dan begraven we Christus elke dag opnieuw.
Maar, wanneer er mensen opstaan
die zorgzaam zijn, respectvol en eerlijk
dan kan de wereld er heel anders uitzien …
dan gebeurt Pasen weer, dag na dag!
Moge Pasen voor jou veel langer duren dan 1 dag
en moge het voor jou vooral veel meer betekenen
dan wat de paashaas ervan gemaakt heeft!
Ik wens je van harte een zalig Pasen toe!
Els Margodt
Licht dat ons aanstoot in de morgen, voortijdig licht waarin wij staan.
Koud één voor één en ongeborgen, licht overdek mij, vuur mij aan.
Dat ik niet uitval, dat wij allen zo zwaar en droevig als wij zijn,
niet uit elkaars genade vallen en doelloos en onvindbaar zijn.
Licht van mijn stad de stedehouder, aanhoudend licht dat overwint.
Vaderlijk licht, steevaste schouder, draag mij, ik ben jouw kijkend kind.
Licht, kind in mij, kijk uit mijn ogen of er ergens al de wereld daagt
waar mensen waardig leven mogen en elk zijn naam in vrede draagt.
Alles zal zwichten en verwaaien , wat op het licht niet is geijkt.
Taal zal alleen verwoesting zaaien en van ons doen geen daad beklijft.
Veelstemmig licht om aan te horen zolang ons hart nog slagen geeft.
Liefste der mensen, eerstgeboren, licht, laatste woord van hem die leeft.
Huub Oosterhuis
Laat het licht van Pasen
stralen uit onze ogen
Laat het lied van het Leven
klinken tegen wanhoop.
Laat Gods Geest ons
opwekken uit elke dood.
IPB
Dat er licht mag zijn,
Licht in onze ogen,
zodat we elkaar zullen zien,
zo goed als nieuw.
Licht in onze huizen,
dat er vriendschap en gastvrijheid mogen heersen.
Licht op onze wegen,
dat we niet dwalen
en elkaar tot doolhof zijn.
Licht op deze plaats,
om elkaar bij te lichten,
elkaar toe te schijnen,
Met het geloof in Hem
die eens geroepen heeft:
"Ik ben het licht van de wereld!"
Als de hemel en de aarde mekaar de hand reiken
Pasen overal weerklinkt,
dan weet ik, Heer,
dat Uw liefde niet vergeefs is geweest.
Als een zorgverlener stilstaat bij een zieke,
deze optilt uit zijn eenzaamheid
en de pijn wat helpt verzachten,
dan weet ik, Heer,
dat Uw liefde niet vergeefs is geweest.
Als een zorgverlener de hand reikt aan een collega
en zo een daad van vriendschap stelt,
samen met anderen een vriendenkring vormt,
dan weet ik, Heer,
dat Uw liefde niet vergeefs is geweest.
Als mensen samen op weg gaan,
willen delen met al wie ziek en eenzaam is,
met al wie honger lijdt,
dan weet ik, Heer,
dat Uw liefde niet vergeefs is geweest.
Als deze lente in ons hart ontspringt,
wij hoopvol in de toekomst kijken,
leven als blije, verrezen mensen,
dan weet ik, Heer,
dat Uw liefde niet vergeefs is geweest.
Als mensen de weg gaan van Uw Zoon,
dan weet ik, Heer,
dat Gij hen altijd zult nabij zijn,
dat Uw liefde hen altijd zal omvatten
omdat dit uw Paasboodschap is, voor altijd,
voor mij, voor elk mensenkind.
Er is zoveel in een mens
dat maar niet sterven wil:
het kwade en de boze herinnering.
Er is zoveel in elke mens
dat niet sterven mag:
al het goede
en de dankbare herinnering.
Er is zoveel in de mens
dat sterven moet, wil je een ander
het leven en de lente laten.
En allen zullen we sterven.
Maar toen Hij uit het graf verrees
heeft Hij ook het sterven bekeerd.
Het kwade kàn begeven
Hij heeft het al vergeven.
Aan het goede,
ook het minste, wat we deden
zegt Hij toekomst toe,
vrucht en vrede.
Waar iemand zichzelf vergeet,
zijn leven geeft
schrijft Hij die naam
in het boek des levens
en voor wie sterf,
het gelaat naar Hem gekeerd
opent Hij de poort
van ’t huis van verrijzenis.
Mgr. Eugeen Laridon
Zal jij de Heer herkennen
als Hij zich bij ons schaart
en aan zijn woorden wennen
als Hij de schrift verklaart?
Zal jij als Petrus lopen
wanneer men jou bericht:
Zijn graf is waarlijk open,
er is weer hoop en licht.
Zal jij de tuinman vragen
waar Jezus werd gelegd?
Zal jij nog kunnen klagen
als Hij jouw voornaam zegt?
Zal jij weer gaan geloven
als Thomas op die dag?
’t Ging zijn verstand te boven
toen hij de wonden zag.
Zal jij zijn woord bewaren
dat werk’lijk leven doet?
Zal jij zijn trouw ervaren
als Hij ook jou begroet?
Zal Hij jouw blik ontsluiten
bij ’t breken van het brood?
Zal jij je vreugd’ gaan uiten?
Hij leeft! Hij is niet dood!
Frans Weerts
Gij belooft ons zegen en leven,
als wij ons wagen
aan het woord van uw Zoon.
Hij heeft zich gewaagd
onder de mensen en hun nood.
Hij is aan zijn trouw
te gronde gegaan.
Maar Gij hebt Hem opgewekt
uit de dood
en zijn leven
draagt vrucht onder ons
tot op deze dag.
Laat ons niet doof zijn
voor de luide roep van zijn voorbeeld.
Maak ons sterk
om met Hem de weg te gaan
naar de mensen om ons heen,
opdat ons leven
rijke vrucht mag dragen.
F.Cromphout
Geen andere weg te gaan naar Pasen dan die van het laatste maal de bangste nacht de stilste klacht lief licht gedoofd in ogen. En toch is dit geen einde. Want in de ochtendvroegte breekt een woord de kilte : "Vrees niet ." Wij moeten leren zien dat liefde onuitwisbaar is. En leven hier en nu met kracht en onbevangen zoals een bloem in al haar kwetsbaarheid desnoods door stenen groeit. Wij zullen als een vogel zonder angst en met een lied ontwaken.
Kris Gelaude
De Heer is heden opgestaan,
Hij biedt aan elk van ons
een hoopvol leven aan.
Hij roept ons allen op
met Hem op weg te gaan.
De Heer is heden opgestaan,
Hij straalt in heeflijkheid.
het duister is teniet gedaan.
Hij schenkt aan ieder mens
een opgewekt bestaan.
De Heer is heden opgestaan,
en ’t zal voor jou en mij
ook eenmaal zo vergaan.
Wie dit geloven kan,
zal heel de Schrift verstaan.
De Heer is heden opgestaan.
Laat Hem van nu af aan
Maar elke dag begaan.
Steek aan zijn stralend licht,
je eigen kaarsje aan.
Frans Weerts
Heer, die heden verrezen zijt,
in wie wij vast geloven,
die bange mensen hebt bevrijd,
haal ’t goede in ons boven.
Gij, die vandaag zijt opgestaan,
op wie wij sterk vertrouwen,
leerons je wegen moedig gaan,
laat niets ons nog benauwen.
Heer, die allen zijt voorgegaan
in bidden en beminnen,
reik ons je milde vrede aan,
treed zo ons leven binnen.
Gij, die jezelf nooit hebt gezocht
maar het geluk van velen,
ga ook met ons als vriend op tocht
en leer ons weer te delen.
Heer, die met je liefelijk licht
het duister hebt verdreven,
leg weer je hoopvol paasbericht
als lichtbron op ons leven.
Frans Weerts
Ik heb een steen gevonden
zo scherp dat hij klieft het kwaad
al draagt het een harnas van staal
al is Goliath zijn naam
zo zwaar dat hij doet zinken
wanhoop, ergernis, en vrees
tot in het diepste van de zee
zo hard dat hij breekt
mijn hart van steen
vuur en liefde vonkt
zo klein, kiezel in mijn schoen
zodat ik nooit vergeet
wie het stappen moeilijk valt
en toen ik vroeg
waar komt die steen vandaan?
Antwoordde de Paasengel mij:
Het is de steen die lag
op het graf van de Heer,
de steen die God heeft weggerold,
de steen die verder rolt.
Rolt tot hij stopt
bij jouw voet.
Eugeen Laridon
In de vroegte was het.
Zwijgzaam en met lemen voeten
gingen ze op weg
doorheen de oeverloze leegte.
In hun hart de volheid van weleer.
Maar de dag
brak als een klaproos open.
Licht kwam hen
voorzichtig tegemoet.
In de nevels van hun vragen
stond Hij aan hun zijde
- Hij die dood was –
en de boodschap ‘vrees niet’
werd een mantel om hen heen.
'Vrees niet’ is het lied bestemd voor elke mens op aarde. Kijk omhoog en hoor het ruisen in de bomen. Zie hoe knop en twijg erop vertrouwt. Leef maar met de glans van hoop en van ontroering in de ogen. 'Vrees niet’ is het eerste en het laatste woord. Zeg en zing het voort.
Kris Gelaude
Na het hoopvol paasgebeuren
komt Jezus door gesloten deuren.
Hij kent de angst en het verdriet
die Hij bij zijn vrienden ziet.
Na het hoopvol paasgebeuren
blijven wonden te bespeuren
in het lichaam van de Heer
en Thomas knielt gelovig neer.
Na het hoopvol paasgebeuren
zijn mensen blijven treuren
om de hardheid die er is,
om de pijn en het gemis.
Ook nu nog in onze dagen
blijven mensen kruisen dragen,
blijven mensen kwetsbaar klein,
sterven mensen aan hun pijn.
Jezus treedt ons tegemoet
met zijn zachte verrijzenisgroet:
”’k Schenk je vrede in je pijn,
je pijn zal niet het laatste zijn.
Eenmaal wijken al je zorgen
op de laatste paasdagmorgen,
eenmaal zal ook jij genezen;
jij bent met Mij reeds mee verrezen.”
Frans Weerts
Pasen betekent
dat al die bijna onmogelijke dingen,
die Jezus in zijn leven ter sprake bracht
- zoals universele vriendschap
tussen de kinderen van de Vader
of de voorkeur voor armen en geringen -
toch mogelijk zijn.
Pasen betekent
dat God,
die Jezus uit de doden deed opstaan,
achter al dat mogelijke
tenvolle staat.
Pasen geeft het diepe vertrouwen
dat Hij alles ten goede keert
maar niet zonder mij,
niet zonder de anderen.
Jezus’ opstaan uit de dood
geeft ons de vaste zekerheid:
niet de dood heeft
het laatste woord.
Over ons stervan heen
schenkt God ons het Leven
dat tijdloos is
en geen grenzen heeft.
Deze volheid aan Leven
vangt nu reeds aan
als we in vertrouwen op Hem,
geen uitdagingen vrezen;
als we dag na dag
aan elkaar gegeven zijn,
zoals Jezus de Mensenzoon
ons heeft voorgeleefd.
Valeer Deschacht
Opgewekt leven
is een vreugde zijn voor je omgeving
is blij de mensen tegemoet treden.
Opgewekt leven
is niet zwaar tillen aan daden en dingen
maar de zonnekant zoeken;
willen en vinden.
Opgewekt leven
is niet toegeven aan moedeloosheid,
aan twijfel of sombere gedachten,
is bemoediging en troost zijn
door je manier van leven en meeleven.
Opgewekt leven
is wakker en waakzaam
je taak vervullen met een glimlach,
is geloven in de mensen,
in het goede, nu hier, dan daar.
Opgewekt leven
is weten dat Iemand wil dat je leeft,
leeft met hoop en vertrouwen.
Iemand die zelf uit de dood is opgewekt
op de eerste paasmorgen.
Jezus, de Heer.
Frans Weerts
Pasen
en de tuin inlopen
aan de zijde van een vrolijk kind,
dat het wonder ziet gebeuren
en het leven dat in tere knoppen
onaantastbaar herbegint.
Pasen
en het licht komt
wuivend om de hoek,
als een vrouw met armen van verzoening
en vertrouwen, dat de verste verten
met elkaar verbindt.
Pasen
en je blijft de pijn wel voelen
die de aarde altijd weer doorwoelt.
Maar juist in de leegte van de morgen
kan een woord weerklinken,
dat je optilt en doet verder gaan.
Pasen
en de kwetsbaarheid aanvaarden
om met blinde ogen te geloven
dat omwille van de liefde
niets vergeefs is, niets verloren,
niets ten dode zal bestaan.
Kris Gelaude
Machtige God,
wij mogen erop vertrouwen
dat Gij nooit
iemand in de steek laat.
Sterker dan de dood
is uw trouw.
In de verrijzenis van Jezus
laat Gij zien
hoezeer wij U ter harte gaan.
Gij zijt geen God van doden
maar van levenden.
Wij bidden U:
doe ons steeds meer
gelijken op Jezus,
de eerste die uit de dood
is opgestaan.
Schep in ons een nieuwe begin
en maak ons
tot levende getuigen
van uw liefde
die alles overwint.
Uit: ‘Bidden in de huiskring’
Opstaan
je oefent het dagelijks,
soms vroeg, soms laat,
soms blij en gelukkig,
soms met tegenzin.
Opstaan
en je plaats afstaan,
is een beetje meer mens worden
voor een ander
die moeilijk te been is;
het is een beetje sterven
aan eigenliefde en gemakzucht.
Opstaan is niet langer blijven zitten,
is op het nieuwe gericht zijn,
is geroepen zijn op weg te gaan.
Opstaan is je niet neerleggen
bij verdrukking,
bij wat mensen met macht eisen,
is je niet neerleggen
bij je eigen fouten en tekorten.
Opstaan
is je laten wekken,
is in opstand komen
tegen dat leventje van ons
dat geen echt “opgewekt leven” is.
Frans Weerts
Pasen is opstaan
na sombere nachten,
’t is weer op weg gaan
na aarzelend wachten.
Pasen is blij zijn
door vreugde gedragen,
’t is er weer bij zijn
na droevige dagen.
Pasen is minzaam
na zovele zorgen,
Pasen blijft werkzaam,
geeft vrede voor morgen.
Pasen is zonlicht
na donkere uren,
Pasen geeft uitzicht
en zal blijven duren.
Pasen schept klaarheid
na vragen en vrezen
met deze waarheid:
de Heer is verrezen!
Frans Weerts
Pasen volgt na dagen lijden,
Pasen kondigt leven aan.
Pasen wil de mensen tonen
welke weg ze kunnen gaan.
Pasen doet het licht weer schijnen
voor wie werk’lijk heeft gewaakt.
Pasen brengt ons in beweging
voor wat ’t leven zinvol maakt.
Pasen laat de Heer verschijnen
na een hopeloze nacht.
Pasen vraagt ons te geloven
dat ook Jezus op ons wacht.
Pasen in ons eigen leven
geeft ons telkens te verstaan
dat we ondanks onze kleinheid
opgewekt mogen bestaan.
Pasen is een dag van vreugde,
Pasen in een dag van licht.
Pasen legt bij zwakke mensen
weer een glans op hun gezicht.
Frans Weerts
Verrijzen is
vanuit de dood
nieuw leven ervaren.
Verrijzen is
bevrijding en ontplooiing brengen,
anderen doen opstaan
uit ellende en onmacht,
uit gebroken-zijn en oude pijn,
leven-wekkend zijn
voor wie dreigt ten onder te gaan.
Verrijzen is opstandig zijn,
vanuit een bevrijd gemoed,
structuren en systemen ombuigen,
mensen wakker maken
uit hun dodelijke slaap.
Verrijzen is
niet lam blijven
maar vechten tegen alles
wat mensen klein maakt,
iets van jezelf prijsgeven,
een stukje sterven voor de anderen
en samen nieuwe ruimte beleven.
Leven bezit je niet,
kun je niet bezitten
want leven is een groot mysterie.
Je mag er wel binnentreden
verwonderd en dankbaar
om wat je te beurt valt.
Leven bezit je niet
leven overkomt je, overweldigt je.
Want leven is liefde van God,
pure liefde:
Zijn manier om te zeggen:
”Ik hou van je.”
Die liefde kun je verliezen, verspelen
als je de arme mensen
-wie ze ook zijn-
de rug toekeert.
Dan is dat jouw manier om tot God te zeggen:
”Neen, liever niet.”
Maar die liefde kun je ook bewaren,
kun je beantwoorden
als je de arme mensen
-wie ze ook zijn-
behartigt en bemint.
Dan is dat jouw manier om tot God te zeggen:
”Ik ben van U.”
Dan zal Hij ons na de dood
nog evenzeer beminnen.
Dan vindt Hij een heel andere manier
om ons te zeggen: “Ik hou van je.”
Leven na de dood bezit je niet,
kun je niet bezitten.
Maar nog eens mogen binnentreden
in het groot mysterie van Zijn liefde,
verwonderd en dankbaar,
om wat ons te beurt valt…
Dat is onze sterke hoop.
’t Is zalig Pasen vieren
als mensen die dood waren voor elkaar
weer spreken gaan
’t Is zalig Pasen vieren
als huizen die gesloten waren voor elkaar
weer open gaan
’t Is zalig Pasen vieren
als mensen die afhaakten omwille van elkaar
weer verder gaan
’t Is zalig Pasen vieren
als muren die we bouwden tussen elkaar
weer neer gaan
’t Is zalig Pasen vieren
als zijn levensverhaal
steeds verder gaat
’t Is zalig Pasen vieren
als mensen die zijn verhaal
waar ook hebben aanhoord
het weten te beleven met elkaar.
Antoon Vandeputte
Zij legden Jezus daarin neer
Hij boog het hoofd
en gaf de Geest
alles is volbracht
uit zijn geopende hart
vloeide een stroom van leven
liefde overwint
zij zullen opzien naar Hem
staat in de Schrift geschreven
het uur van Gods waarheid breekt aan
Hij wordt begraven
neergelegd in een graf
aarde en hemel worden stil
de steen wordt voor het graf gerold
de sabbat begint
nu is het wachten op de nieuwe morgen…
Groene tak voor op het kruis
breng zijn levensverhaal
in ons huis.
Wat moet Jezus toch wel gedacht hebben…
De mensen noemden Hem koning,
zij zwaaiden met palmtakken
om Hem toe te juichen.
Het feest zou gaan beginnen,
maar de mensen meenden niet wat zij riepen.
Palmzondag werd Goede Vrijdag,
de dag van Jezus’ kruis.
Daar stond Hij dan, Jezus,
toen Hij verrezen was,
als tuinman bij het graf.
Hij had zijn taak vervuld,
geleden met geduld,
geboet voor elke schuld.
Daar stond Hij dan
die Maria Magdalena zag
en die ze ‘tuinman’ noemde;
aan wie ze vroeg:
Heb jij soms Jezus weggenomen?
Ik ben voor Hem gekomen.
“Maria,” sprak de tuinman even
-en aan zijn stem herkent ze Jezus-
”Meester,” groet ze, ’t hoofd geheven.
Nu is de nacht voorbij,
Hij heeft heel zacht
voor haar, voor jou en mij,
een vredeswens bedacht.
Nu is zijn taak volbracht
en gaat ons verder voor;
we leven van zijn kracht,
we volgen in zijn spoor.
Frans Weerts
De liefde
toont zich
uitermate groot
in wie zijn leven geeft
voor zijn vrienden.
Daarom ook
noemen we Jezus
volkomen terecht
Gods mensgeworden liefde.
Als de graankorrel
die in de aarde neervalt
en sterft,
heeft hij zichzelf
voor ons gebroken.
In brood
dat we tot ons
kunnen nemen
is hij met ons
alle dagen.
Groene tak voor op het kruis
breng zijn levensverhaal
in ons huis.
De dagen dat we jubelen
net zoals in die stoet
op Palmzondag.
De dagen dat we feesten
net zoals aan die tafel
op Witte Donderdag.
De dagen dat we treuren
net zoals bij het kruis
op Goede Vrijdag.
De dagen dat we hopen
net zoals aan ’t open graf
op Pasen.
Groene tak voor op het kruis
wees welkom in ons huis
en voel je er thuis.
Antoon Vandeputte
Goede Vrijdag
Ook dit jaar zullen mensen zwijgen
als toendertijd en telkens weer.
De groten gaat ’t gelijk weer krijgen
“wie zwijgt, stemt toe” – ’t bekende zeer…
Of erger nog: ze zullen roepen
Dat Hij ter dood moet aan het kruis,
die opgehitste hete groepen
die opkomen voor tuin en huis…
En Hij dan aan het kruis verheven,
spreekt ieder jaar dat teder woord:
“Het weze, Vader, hen vergeven…”
Het is bekend, toch ongehoord.
Onder het kruis: één leerling en de vrouw
de and’re leerlingen er ver vandaan…
Ik weet dat ik vandaag de handen vouw…
Maar waar had ik destijds gestaan?
Pr. Jan Coghe