Stille zaterdag theologie: over de ernst van het lijden

Zowel in de theologie als in de pastoraal en in de concrete realiteit van mensen is het van belang om het lijden ernstig te nemen en er niet over te springen naar ‘de verrijzenis’, het herstel, het leven-na-het-lijden. Het is een opdracht voor de pastor om met de pastorant in de spanning tussen lijden en hoop te staan, tussen Goede Vrijdag en Pasen.

Niets zo ergerlijk, kwetsend of moeilijk dan te snelle zachte woorden op een open wonde, dan een lieflijk willen sussen van wat nog schreeuwt. Als het lijden pijn doet, moet Goede Vrijdag Goede vrijdag kunnen zijn. Een open ruimte, ook voor een stille zaterdag waarin niets hoeft, maar wel kan gebeuren… Geen te snelle betekenisgeving.

Deze manier van denken wordt de stille-zaterdag-theologie genoemd en wil aandacht hebben voor het concrete lijden van mensen. Anne Vandenhoeck schreef een artikel in Collationes, waarbij ze het lijden van dementerenden plaatst in het kader van de stille-zaterdag-theologie.

.pdf Anne Vandenhoeck - Stille zaterdag in de zorg voor mensen met dementie
1.15 kB
Wat?

Anne Vandenhoeck schreef een artikel in Collationes, waarbij ze het lijden van dementerenden plaatst in het kader van de stille-zaterdag-theologie.
Bron

Verschenen in Collationes 39 (2009) 401-411
Versie november 2009