Actualiteit
- 28 doden bij ongeluk met Belgische skibus (13 maart 2012)
- Treinramp in Buizingen (februari 2010)
- Zoveel vormen van lijden in de wereld...
- Reactie prof. Bieringer en prof. Pollefeyt op uitlatingen Mgr. Léonard over 'immanente ongerechtigheid' (oktober 2010)
- Tertio januari 2011: Zorgnet Vlaanderen past voor euthanasie light (Peter Degadt)
28 doden bij ongeluk met Belgische skibus (13 maart 2012)
(www.deredactie.be) - In Sierre in Zwitserland zijn 28 doden gevallen bij een zwaar ongeluk met een Belgische skibus. 22 van de slachtoffers zijn kinderen. De bus was op terugweg naar ons land en bracht leerlingen van scholen uit Heverlee en Lommel naar huis. Het ongeluk gebeurde rond 21.15 uur op de A9 richting Sion, in het zuiden van het land. De bus reed er met volle snelheid tegen een veiligheidsnis in de rechterflank van een tunnel. Het is nog niet duidelijk waarom de bus van zijn rijvak afweek. Volgens de eerste vaststellingen waren er geen andere voertuigen bij het ongeluk betrokken.
"Er waren meteen erg veel hulpverleners", zegt de Zwitserse journalist Raphael Poncioni, die kort na het ongeluk al ter plaatse was. "De slachtoffers zijn geëvacueerd buiten ons gezichtsveld, maar vanmorgen mochten we wel naar het wrak gaan kijken. De impact moet enorm zijn geweest. Ook de aanwezige hulpverleners zeiden dat ze zoiets nog nooit hebben gezien." Beide chauffeurs hebben het ongeluk niet overleefd. Naast de andere dodelijke slachtoffers zijn er ook nog eens 24 gewonden waarvan sommigen zwaar. Die zijn naar 4 ziekenhuizen in Wallis gebracht. Enkele slachtoffers liggen in ziekenhuizen in Lausanne en Bern.
Aan boord zaten volgens Buitenlandse Zaken 11- en 12-jarige kinderen van de Sint-Lambertusschool in Heverlee en Basisschool 't Stekske uit Lommel. Ze hadden net een skivakantie achter de rug in Val d'Anniviers. De familie van de slachtoffers zijn intussen allemaal op de hoogte gebracht. Het Belgische leger heeft 2 Airbussen geregeld om de familieleden deze voormiddag naar Zwitserland te vliegen. Ook premier Elio Di Rupo vliegt mee. De Zwitserse politie verwacht hen nog deze voormiddag in Wallis. Ze zullen er psychologische bijstand krijgen.
| Bisschoppen leven mee met slachtoffers busongeval en hun families. Lees meer op Kerknet |
| Vind hier document van scholengemeenschap De Kraal Herent, 'Rouw na busongeluk', met ook impulsen van Elisabeth en Thomas. |
| Ga hier naar het luik 'pastoraat met kinderen' |
| Herdenking voor scholen op nationale dag van rouw (16 maart) |
| Bekijk hier Journaal-item VRT-Journaal over eucharistie op 18 maart |
Gebed
Bid voor hen
Bid voor hen die rouwen
Bid voor hen die treuren om de dood van een geliefde
Bid voor hen die zich verlaten voelen
Bid voor hen die geen troostwoorden mogen horen
Bid voor hen die niet omarmd worden in hun verdriet
Bid voor hen aan wiens pijn geen einde komt
Bid voor hen die wegkwijnen van verdriet
Bid voor allen die het nodig hebben
Machteloos
Ik wil roepen
Ik wil schreeuwen
Ik wil gillen
Maar er komt geen geluid
Ik wil schoppen
Ik wil kapot trappen
Ik wil slopen
Maar ik zet geen stap vooruit
Mijn keel zit dicht
Mijn mond gesloten
Mijn tanden op elkaar
Ik kan geen klank uitstoten
Mijn ogen zijn droog
Mijn tranen vanbinnen
Mijn hart huilt
Ik zal nooit winnen
Ik kan geen kant op
Alles zit muurvast
De uitweg afgesloten
Mijn ziel bekrast
Doodsbang kijk ik toe
Boos
Maar vooral machteloos
Waar ben je nu?
Waar ben je nu, vraag ik me af.
Ik kan je nog niet missen.
Waar ben je nu, vertel me dat.
Ik wil je nog niet kwijt.
Waar ben je nu, ik heb je nodig.
Ik zal je nog vaak zoeken.
Waar ben je nu, zie jij me nog?
Jij blijft bij mij, altijd.
Als je het moeilijk hebt
Als je het moeilijk hebt
wil ik er voor je zijn
als je iets kwijt wilt
wil ik je helpen
als je een verhaal hebt van pijn en vragen
wil ik naar je luisteren
als je het niet meer weet
wil ik met je zoeken
als je verdriet hebt
wil ik je komen troosten
als je eenzaam bent
kom ik naar je toe
om naar je te luisteren
of om gewoon samen te zijn
zonder woorden
Bidden wij samen om moed en kracht om te zien waar wij nodig zijn zodat we elkaar op het juiste moment overeind kunnen helpen. We bidden samen het Onze Vader…
Indien ik je dragen kon
Indien ik je dragen kon
over diepe grachten
van je pijn en angsten heen,
dan droeg ik je,
uren en dagen lang.
Indien ik de woorden kende
om antwoord te geven op je duizend vragen
dan praatte ik met je,
uren en dagen lang.
Indien ik genezen kon wat omgaat in je hart
aan onmacht en verdriet
dan bleef ik naast je staan
uren en dagen lang.
Maar ik ben niet groter
niet sterker dan jij
en ik weet niet alles
en ik kan niet zoveel,
ik ben maar een medemens op je weg,
al uren en dagen lang.
Ik weet niet waar Je woont
Ik weet niet waar Je woont,
misschien boven de wolken,
vast heel dicht bij de zon.
God, (naam kind) komt eraan,
heel plotseling gestorven,
voorgoed bij ons vandaan.
Doe voor hem/haar open, God,
want wij blijven hier achter,
wij kunnen niets meer doen.
God, (naam kind) komt eraan.
Wil Jij hem/haar goed ontvangen,
Je armen om hem/haar slaan?
Ze/hij houdt veel van de zon,
wou altijd buiten spelen.
Nu werd ze/hij zwaar gewond.
God, (naam kind) komt eraan,
wil Jij goed voor haar zorgen?
Kan ik daar van op aan?
Bron: Y. VAN EMMERIK, Als vlinders spreken konden, Dabar-Luyten, 1997
Treinramp in Buizingen
In de ochtendspits van 15 februari 2010 botsten 2 treinen tegen mekaar. De ravage was enorm: drie rijtuigen kantelden en twee hiervan waren zwaar toegetakeld. Er vielen verschillende doden en gewonden.
De confrontatie met zo'n ongeval doet ons verstomd staan. Het leven van gewone mensen onderweg wordt door mekaar geschud. Veel woorden hebben we niet bij zulke situaties. Hieronder geven we enkele gebeden weer die kunnen helpen om onze verstomming bij dit gebeuren te delen met God en met elkaar.
- Woordeloos
- Psalm 88
- Voor mij lag God onder de brokstrukken van de trein
- De mensen van voorbij
- Ik zal er zijn
- Kindergebed
- Reactie van kardinaal Danneels en monseigneur Léonard
- Reactie van E.H. Etienne Heyse
Woordeloos
God,
Woordeloos staan we
Onmogelijk te vatten
Hoe het lijden
toeslaat
In het gewone leven
van mensen onderweg
Reizende gezichten
Verhalen
Mensen toevallig samen
Naar hun werk,
Naar school,
Naar vrienden, kinderen en kleinkinderen
Naar elkaar
Gekneld zijn we
In pijn en verdriet
Geveld door onmacht
Gekanteld door wanhoop
Bevangen door angst
Vandaag kwam het lijden
Akelig dichtbij
God,
Help ons
Aanvaard onze leegte en onze angst
Ons smeken en innig hopen
En ons gedeeld verdriet
Met allen die getroffen zijn
Hier en overal ter wereld
door zichtbaar en ‘onzichtbaar’ leed,
in kleine en grote verhalen
Amen
Jana Binon
Psalm 88
Ach, Heer God die mij redt,
ik roep om U bij dag,
ik sta voor u bij nacht;
laat mijn gebed U bereiken,
en luister naar mijn luid geroep,
want ik ben ziek van ellende,
ik ben het dodenrijk levend nabij.
Ik geld als iemand die in het graf ligt,
een man die zijn kracht heeft verloren.
Daar lig ik dan onder de doden,
een gevallene, dood en begraven,
aan wie U niet langer denkt,
afgesneden van uw hand.
U hebt mij naar het diepste graf verwezen,
naar afgrond en duisternis’.
Voor mij lag God onder de brokstrukken van de trein
Voor mij lag God onder de brokstukken van de trein.
Ik kon er niet bij …
Dood, ontarmd, onthoofd …
Verlamd door absurditeit.
Nooit stonden we zo dicht bij elkaar
en kon ik hem niet aanraken.
Nooit stonden we zo ver van elkaar
alleen een hand boven het puin.
Als eerste - zo kennen we hem -
hield hij die hand in de zijne.
Hij liet ze niet alleen, zijn kinderen,
hij heeft ze één voor één omarmd.
Aanpassing van gebed Jef Heynderycx (16-01-10)
De mensen van voorbij
De mensen van voorbij,
zij blijven met ons leven.
De mensen van voorbij,
ze zijn met ons verweven
in liefde, in verhalen,
die wij zo graag herhalen,
in bloemen, geuren, in een lied,
dat opklinkt uit verdriet.
De mensen van voorbij,
zij worden niet vergeten.
De mensen van voorbij,
zijn in een ander weten.
Bij God mogen ze wonen;
daar waar geen pijn kan komen.
De mensen van voorbij
zijn in het licht, zijn vrij!
Hanna Lam
Ik zal er zijn
Ik zal er zijn
ook na de kaarsen
de gebeden van pijn
in schaduw van tranen.
Ik zal er zijn
op ademwind heilig
eeuwig gedragen
voor elk verdriet veilig.
Geloof me, liefste
ik zal er zijn.
Lees me
ik zal uit woorden komen.
Denk me
ik zal in gedachten wonen.
Noem me
ik zal aan lippen dromen
want ik zal er zijn
voor altijd…
Rita Gallis
Kindergebed
Lieve God,
we vinden het heel erg wat er gebeurd is in met het treinongeval,
zoveel mensen met verdriet, gewonde mensen,
mensen die iemand voor altijd moeten missen.
Ook willen we bidden voor andere mensen in de wereld, voor de mensen die omkomen
van de honger, of door andere rampen.
Lieve God, zorg goed voor alle mensen met verdriet en pijn.
Zo zullen wij ook goed zorgen voor elkaar
zodat de wereld veiliger mag worden voor iedereen.
Amen.
Reactie van kardinaal Danneels en monseigneur Léonard namens de Belgische bisschoppenconferentie
Namens de bisschoppen van ons land betuigen kardinaal Godfried Danneels en mgr. André-Joseph Léonard, aartsbisschop elect van Mechelen-Brussel, hun diepe medeleven met de slachtoffers en hun familieleden van het tragische treinongeval in de buurt van Halle vanmorgen. Hierna volgt de integrale tekst van de steunbetuiging:
"Het zware treinongeval dat ons land vanochtend heeft getroffen, heeft ons erg aangegrepen en vervult ons met verdriet. In naam van de bisschoppen van België betuigen wij ons diepe medeleven met al wie bij deze tragedie betrokken raakte en met hun familieleden. We vertrouwen de ziel van de overledenen toe aan God en vragen Hem de gewonden en al wie in rouw is gedompeld de kracht en de moed te geven om deze beproeving het hoofd te kunnen bieden. Wij nodigen de katholieke gemeenschap in ons land uit om alle slachtoffers van dit drama te gedenken in hun gebeden. De bisschoppen van België."
http://www.kerknet.be/actua/nieuws_detail.php?nieuwsID=90853
Reactie van kanunnik Etienne Heyse
Kanunnik Etienne Heyse, gewezen verantwoordelijke voor de pastoraal in het vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen (aartsbisdom Mechelen-Brussel), drukt zijn meeleven en verbondenheid uit met de slachtoffers van de treinramp in Buizingen (Halle), met hun families en vrienden. Hij nodigt alle Rooms-Katholieken in het vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen uit om persoonlijk en tijdens de vieringen van Aswoensdag te bidden voor wie door dit ongeluk pijnlijk getroffen worden. De solidariteit en de verbondenheid kunnen ook gestalte krijgen door in te gaan op de oproep van het Rode Kruis om bloed in te zamelen.
Zoveel vormen van lijden in de wereld...
We worden met heel wat vormen van lijden geconfronteerd. In de media met de moorden door R. Janssen, maar ook met de aardbeving in Haïti, met de cijfers over 1 op 5 kinderen die in armoede leven, ... Ook in ons persoonlijk leven worden we met vanalles geconfronteerd: het verlies van een ongeboren kind, de zovele mensen die iedere dag te horen krijgen dat ze aan kanker of een andere ongeneeslijke ziekte lijden, de vereenzaming van oudere mensen, de vele gebroken gezinnen, ...
Deze vormen van lijden zetten ons aan tot denken. Ze doen ons ook stilstaan bij de vele verborgen vormen van pijn en lijden, van vele onzichtbare slachtoffers. Ze roepen ons op om niet enkel vandaag, maar ook op lange termijn solidair te zijn met slachtoffers van lijden.
Meer informatie over omgaan met lijden in pastorale contexten, zie: http://www.pastoralezorg.be/494/themas/lijden
Meer informatie over omgaan met rouw op school, zie: http://www.kuleuven.be/thomas/pastoraal/rouwen_op_school/
Lees ook op Thomas