Gebeden
God heeft een gezicht
Er was een tijd dat de mensen in deze korte dagen
bij het schemerlicht en bij het halfopen deksel van de kachel
niet anders deden dan verlangen:
een oeroud verlangen naar de lente
en het lengen van de dagen.
Nu scheppen wij iets van dezelfde sfeer
met schemerlicht en gekleurde kaarsen.
Maar ons verlangen is zoveel meer,
reikt zoveel verder dan de lente
en het lengen van de dagen.
Wij verlangen in de duistere berichten van onze dagen
naar een land en een leven zonder angst en leugen.
Laat morgen al het duister opgehelderd zijn,
de diepste oorzaken ervan bekend,
de juiste besluiten gevallen en oordelen geveld,
zodat ons land gezond, herademen kan.
Er zit in elke duisternis een eigen dynamiek,
onweerstaanbaar groeit de morgen uit de nacht,
de lente uit de winter.
Zo heeft God zijn schepping uitgedacht.
Diezelfde rusteloze dynamiek zit in de mensen:
onweerstaanbaar groeit bij elke ongerechtigheid
een onbehagen en een weerstand en die wil
om eindelijk en voorgoed gerechtigheid te maken.
Wij bidden om advent, om licht dat groter is
dan het licht van de mensen
en om liefde uit den hoge,
mooier dan de lente!
(Naar Manu Verhulst.)
http://www.hetvagevuur.com/gebeden.htm
Word wakker
Help mij waakzaam blijven, God,
op elk uur van de dag
en elk uur van de nacht.
Laat mij de deur van mijn leven
wagenwijd voor U open stellen,
als ik U mag ontmoeten
in het gekwetste hart
van een broer of een zus.
Schud mij wakker
als het oppervlakkige in onze samenleving
mij in slaap heeft gesust.
Open dan mijn ogen
en geef mij de durf
mijn leven te delen
met armen en kleinen.
Misschien dat U met Kerstmis
dan ook in mijn hart
mens wilt worden.
(Erwin Roosen. Uit: Liefde maakt je mooi.)
http://www.hetvagevuur.com/gebeden.htm
God, het moet toch mogelijk zijn
God, het moet toch mogelijk zijn,
het was toch uw droom, uw visioen:
de mens die onomwonden
en consequent uw beeld vertoont.
De mens die recht doet, vrede sticht,
een mens die liefheeft.
De mens die de nacht verdwijnt en een lichtpunt is.
God, het moet toch mogelijk zijn,
dat er zulke mensen bestaan.
Al zo lang wachten wij,
al zo lang wacht uw schepping erop
dat wij mensen
de wereld zullen maken tot een stad van vrede.
Amen.
http://www.hetvagevuur.com/gebeden.htm
Goede God
Goede God,
Mensen zijn een en al verwachting.
Wat weet een steen van de toekomst?
Hoe kan het water op morgen hopen?
Planten zullen geen plannen maken.
Hoe ver gaan de wensen van dieren?
Maar mensen: die worden geboren om verder te gaan,
zij willen voort, toekomst ontwerpen,
dieper zoeken, vragen stellen.
Mensen leven van morgen
van wat nog niet is: zal het er komen?
Mogelijk lukt het.
Goede God,
help ons om te blijven geloven in idealen,
laat mij niet zeggen: ik heb niets gezien,
ik keek ergens anders naar.
Laat de hemel niet boven ons zijn,
maar sterk ons om de hemel op aarde te maken.
Amen.
http://www.hetvagevuur.com/gebeden.htm
Donker
Donker in onze dagen, donker in onze nachten.
De weg van ons leven,
gehuld in duister van niet weten en niet kunnen.
Waarheen? Waarvoor? Waarom?
Het vragen houdt niet op,
de wereld lijkt verdwaald
en onze dromen lijken kwijt,
de dromen van die mens,
de dromen van dat licht
waar wij zo naar uitzien.
Maar nog steeds blijven mensen bij elkaar
om elkaar aan te sporen
niet in het donker te blijven.
Goede God, help ons,
bij ons zoeken naar die droom
soms zo ver weg,
maar eens
ergens weer zichtbaar en heel nabij.
Breng uw licht dichterbij
Amen.
http://www.hetvagevuur.com/gebeden.htm
Wanneer zoals nu
Wanneer zoals nu
de dagen korter worden,
we binnen de warmte zoeken.
Wanneer zoals nu
de nachten langer worden,
het licht verliest en de duisternis wint.
Dan word ik stil van binnen
denk ik over verleden en toekomst,
droom ik van vrede en geluk.
Iets ervan kan toch worden waargemaakt.
Wanneer zoals nu
de aarde verhardt,
de grond vruchteloos,
verstilt het leven.
Wanneer zoals nu
geen boom bij machte is zijn blad te dragen.
Dan is het alsof ik nog meer dan anders,
de diepe wortels van ons bestaan voel,
een diep besef in mij
gegeven te leven,
uit U, mijn God,
grond van mijn hart,
levenssap en wortel
voor nu en altijd.
Amen.
(Naar Peer Verhoeven)
http://www.hetvagevuur.com/gebeden.htm
Lieve God
Lieve God,
Om licht zijn we gekomen
Licht in donkere dagen
Licht op onze levensweg.
Om warmte zijn wij gekomen
Warmte voor koude handen
Warmte die de kou verjaagt.
Om blijheid zijn wij gekomen
Blijheid om het feest dat komt
Blijheid met mensen om ons heen.
Om troost zijn wij gekomen
Troost als het feest niet komt
Troost om gemis.
Om licht zijn wij gekomen
Lieve God
Met het licht van uw ogen
Zegen ons.
Amen.
http://www.hetvagevuur.com/gebeden.htm
Engel
Stuur af en toe een engel naar mij, God,
die mij toefluistert
dat ik niet bang moet zijn
om mijn hart voor U open te stellen
en mijn leven af te stemmen
op Uw golflengte.
Laat mij groeien in eenvoud,
opdat Jezus met Kerstmis
ook mijn kind kan worden
en opdat ik zelf zichtbaar teken word
van de belofte dat U mét ons bent,
in dagen van vreugde
én in dagen van pijn.
Dank U wel, God,
dat ik ook zelf af en toe
zo'n 'engel van een mens' mag zijn.
(Erwin Roosen. Uit: Liefde maakt je mooi.)
http://www.hetvagevuur.com/gebeden.htm
Open onze ogen
Goede God,
die ons de ogen opent
voor wat er in de wereld gebeurt,
U die ons hart sneller doet kloppen
als mensen om hulp vragen
of zich gekleineerd voelen,
wees in ons:
Kracht en Hoop,
Uithoudingsvermogen en Liefde
om aan te pakken wat U ons te doen geeft
voor iedere mens op onze weg.
Zo bidden wij in naam van Jezus,
die wij verwachten
en naar wie wij uitkijken.
Amen.
http://www.hetvagevuur.com/gebeden.htm
Kom tot ons
Kom tot ons
U, Naamloze,
niet te benoemen onuitsprekelijke God,
kracht zonder macht,
sprekende stilte, fluistering van liefde.
U, Geest van leven,
aansporing en drijfkracht
tot niets anders dan menselijkheid
en ongelogen liefde.
U die waait waar U wilt,
maar altijd op zoek
om mensen terug te geven aan mensen,
om het minste
onder de aandacht te brengen van het meeste,
om het zwakke
aan te bevelen bij het sterke.
U, ongrijpbare,
onmisbare Voorloper naar de toekomst,
onstuitbare Gids steeds op uittocht,
ons ver vooruit
naar nieuwe einders van menswording.
Wees onze horizon.
Wijk niet van onze zijde.
Blijf ons wakker roepen,
kom op ons toe in ieder kwetsbaar mensenkind.
Word zichtbaar in ons.
Maak ons zacht en goed.
Amen.
http://www.hetvagevuur.com/gebeden.htm
Wens
Als we nou eens een witte kerst zouden krijgen,
met overal witte takken,
en ijs-pareltjes glinsterend aan de takken.
Alles zou mooi zijn, een heilige kerstnacht.
Als er nou eens stilte zou komen in de straten,
vogels die zongen in de bomen,
met alleen kerkklokken die sloegen in ons dorp.
Alles zou zacht zijn, een heilige kerstnacht.
Als er nou eens vrede zou komen,
in de wereld, tussen de mensen,
in de huizen, in ieders hart.
Niets zou er slecht zijn, een heilige nacht voor ons allemaal!
Goede God,
zo dromen wij van vrede.
En wij bidden U:
Geef uw vrede aan ons,
nu we ons voorbereiden op die heilige nacht.
http://www.hetvagevuur.com/gebeden.htm
Om licht
Lieve God,
Om licht zijn we gekomen
Licht in donkere dagen
Licht op onze levensweg.
Om warmte zijn wij gekomen
Warmte voor koude handen
Warmte die de kou verjaagt.
Om blijheid zijn wij gekomen
Blijheid om het feest dat komt
Blijheid met mensen om ons heen.
Om troost zijn wij gekomen
Troost als het feest niet komt
Troost om gemis.
Om licht zijn wij gekomen
Lieve God
Met het licht van uw ogen
Zegen ons.
Amen.
http://www.hetvagevuur.com/gebeden.htm
Het vuur gedoofd
Het vuur gedoofd
De laatste resten
van verlangen
weggesmeuld .
Op menselijk puin
groeit nieuwe hoop :
Als God met ons
de weg zal gaan
ontluiken bloemen
op verbrande aarde.
In de holte van ons hart
zingt een nieuw lied :
Maranatha
De Heer, Hij komt .
(Uit: Bloemen geschikt tot gebed)
http://www.hetvagevuur.com/gebeden.htm
God, onnoembaar in zovele talen
God,
onnoembaar in zovele talen,
leer ons geloven
dat uw Naam is
‘Ik zal er zijn’,
een naam als een afspraak,
een belofte,
een teken van leven.
Leer ons geloven,
dat U ons leven binnenkomt,
zo klein en kwetsbaar,
zo gewoon en afhankelijk
als een pasgeboren kind.
Leer ons geloven dat
Gij tot ons komt
als vredevorst
en bron van vertrouwen,
in Jezus, uw Zoon,
die mens van belofte,
die onze leidraad werd naar
uw land van belofte.
Hij die uw Naam geworden is
‘Immanuël’, God-met-ons.
Het wonder van de menswording
Het wonder van de menswording
is vreemd aan alle schitteringen van december.
En nergens,
in geen uitstalraam of lichtstad,
ziet een mens het aangeprezen.
Als het gebeurt, dan is het onverwacht.
Tegen de gang van zaken in.
Iemand die,
God weet waar,
in alle stilte
omziet naar wie
naamloos en vergeten blijft.
Die zonder vrees
de nacht ingaat
omwille van een lichtend woord.
En die voor kleinen en ontheemden
zijn eigen wereld als een huis
herbergzaam maakt
Het wonder is
dat dit geheim vanaf die eerste Kerstmis
met het grootste vertrouwen
in onze handen werd neergelegd …
BEZINNING voor de Advent
Elke dag wordt wat korter.
Elke dag wordt het een beetje donkerder.
Elke dag een beetje meer nacht.
In de donkerte van die nachten
ontsteken we elke week een kaars meer
tot we de krans rond zijn
en er weer genoeg licht en warmte zal zijn
om Hem een thuis te geven.
Als je merkt
dat duisternis en kilte
ook in en rond mensen
voelbaar zijn,
wordt het verlangen groot
naar ‘anders’ en ‘beter’
- wacht niet af -
Als je warmte uitstraalt,
langzaam weer mens wordt,
meer mens met
de ongeziene mens,
dan is er groeiend licht,
dan is er hoop,
dan wordt het Advent…
Dat we onze dagen openhouden…
Dat we onze dagen openhouden
voor wat ons
onverwacht kan overkomen:
een ontmoeting, een vaarwel,
ontroering om de schoonheid
van de mensen of de wereld,
een mens die troost komt vragen
of ons een ogenblik vrede schenkt.
Dat we onze dagen openhouden
voor wat nutteloos is:
gastvrijheid en welkom,
dankzeggen, stilte,
zomaar een woord
of een gebaar van goedheid.
Dat we onze dagen openhouden
voor God, ook als Hij uitblijft,
voor zijn spreken en voor zijn zwijgen,
voor de God over wie wij niet beschikken.
God,
als we ons opsluiten in zelfvoldaanheid,
kom dan en verricht aan ons,
nog voor we het vragen
het wonder van een nieuwe geboorte.
Frans Cromphout
De menswording
Het wonder van de menswording gebeurt
niet in een zee van licht,
niet in straten vol glitter,
niet in de verblindende veelheid
en ver van wie uit is op macht.
Maar naamloos, geborgen,
misschien in het holst van de nacht.
Op plaatsen, ontelbaar,
waar leven wordt doorgegeven,
waar het brood van vertrouwen
vanzelfsprekend met ieder gedeeld wordt,
waar niemand te min is,
geen levende ziel onbelangrijk.
Waar je als vreemde een thuis vindt,
waar eenzaamheid wordt geheeld
en pijn niet vergeten,
angst niet meer hoeft.
Waar men grootmoedig een stap zet,
en nog één en nog één,
naar verzoening en eindelijk vrede.
Het kind van de hoop
wordt steeds weer geboren
uit mensen,
God, wat een wonder.
Kris Gelaude
De stille Godsverwachting
De stille Godsverwachting
die wij advent noemen
leert je anders kijken,
voelen, spreken, handelen.
Want niets is onomkeerbaar
of voorgoed verloren.
Alles blijft wachten
in zijn diepste kern
op – God weet –
een bewogen menselijke hand
waarmee al het gekneusde
en vertrapte weer kan worden
aangeraakt en in het licht getild.
Om onaantastbaar
als een ster te schijnen.
De stille Godsverwachting
brengt je in een sterke tegenstroom,
vandaag, in deze wereld.
van hoop ondanks het onheil.
Van recht doen onvoorwaardelijk.
Van zachte kracht
als antwoord op geweld.
Van mildheid en van mededogen.
Kris Gelaude
Een geloofsbelijdenis voor de advent
Ik geloof in Hem die heet
‘Ik zal er zijn voor allen’
Hij is de kern,
de bron van onze solidariteit,
Zijn naam wil ik maken
tot de rode draad van mijn leven.
Ik geloof in Zijn Geest
die ook vandaag mensen bezielt en aanzet
om de weg te gaan
van breken en delen,
van recht en vrede.
Ik geloof in Jezus
het levende verzet tegen iedere uitsluiting.
In Hem heeft onze God
handen en voeten gekregen.
Ik geloof dat hij niet vergeefs heeft geleefd
en niet voor niets is gestorven,
maar dat Hij elke dag opnieuw
verrijst in mensen hier en nu.
Jezus kwam en zei
wat God te zeggen had
en Hij bleef het herhalen
met daden, een leven lang:
Wie de grootste wil zijn
moet zich klein maken voor anderen
en hun dienaar worden, zei Hij,
en deed het ook.
Niet geweld , macht of profijt,
maar liefde en de zachte moed
om tot het einde toe
van de mens te houden,
zijn krachten die iemand tot mens maken,zei Hij,
en deed het ook.
Wie niet zeventig maal zevenmaal
zijn medemens vergeeft,
heeft geen weet van God, zei Hij,
en deed het ook.
Als wij Jezus’ leven bekijken,
letten we dan niet in de eerste plaats
op de wijze hoe Hij God bleef,
maar hoe Hij mens werd...
Misschien kunnen we dan ooit bidden:
Jezus,
leer mij meer leven
zoals Gij het deed.
Advent & Kerst
En terwijl wij ons druk maken
om Jezus een plaats te geven
in ons bestaan
of onze kerststallen,
of dat niet meer doen
en zeggen dat we Hem
soms niet meer zo zien zitten,
zit Hij zelf neer op onze drempel
en vraagt ons
als een mens op de vlucht
om asiel, om bad en bed,
om werk en brood,
om mensenrecht.
Hij is iedere man en vrouw
die geen huis,
geen eten en drinken heeft,
die ziek is en eenzaam.
En Hij fluistert ons in:
al wat je hen doet,
heb je ook mij gedaan.
Al wat je hen onthoudt,
heb je ook mij onthouden.
Hij komt ons tegen
van dag tot dag.
Mensen gevraagd
Mensen gevraagd om de vrede te leren
waar geweld door de eeuwen model heeft gestaan.
Mensen gevraagd die de wegen markeren
waarop alles wat leven geeft verder kan gaan.
Mensen gevraagd om hun nek uit te steken
voor een andere tijd en een nieuwe moraal.
Mensen om ijzer met handen te breken
ook al lijkt het ondoenlijk en paradoxaal.
Mensen gevraagd om hun stem te verheffen
verontrust door een wapen dat niemand ontziet.
Mensen die helder de waarheid beseffen
dat wie mikt op de ander zichzelf ook beschiet.
Mensen gevraagd die in naam van de vrede
voor behoud van de aarde en al wat daar leeft
wapens het liefst tot een ploeg willen smeden
Mensen gevraagd. Er worden mensen gevraagd!
(Naar Coert Poort)
Mensen in advent
Er was een tijd dat mensen in deze korte dagen
bij het schemerlicht en bij de warmte van een vuur
niet anders deden dan verlangen:
een oeroud verlangen naar de lente
en het lengen van de dagen.
Nu scheppen wij iets van dezelfde sfeer
met schemerlicht en brandende, gekleurde kaarsen.
Maar ons verlangen is zoveel meer,
reikt zoveel verder dan de lente
en het lengen van de dagen.
Wij verlangen doorheen het duister
van alle wanhoop en onrechtvaardigheid
in deze wereld, op deze aarde,
naar een land en toekomst
zonder angst en leugen.
Er zit in elke duisternis een eigen dynamiek,
onweerstaanbaar groeit de morgen uit de nacht,
de lente uit de winter.
Zo heeft God zijn schepping uitgedacht.
Diezelfde rusteloze dynamiek zit in de mensen:
onweerstaanbaar groeit bij elke ongerechtigheid
een onbehagen en een weerstand
en die wil
om eindelijk en voorgoed
gerechtigheid en leven
het laatste woord te geven.
Dat verlangen stuwt ons voort
en doet ons bidden om advent,
om licht dat groter is
dan licht van mensen,
om liefde
zoveel groter dan ons mensenhart,
en om leven
zoveel sterker
dan een nieuwe lente.
(Naar Manu Verhulst)
Heer onze wereld lijkt soms een stal
Heer,
onze wereld lijkt soms een stal
vol ezels en ossen, kaf en koren,
rommel van macht en eerzucht,
kleinmenselijk gekuip om winst en bezit,
een wriemelende mierenhoop
van onverdraagzame mensen...
Heer,
geef ons de moed
om schoon schip te maken,
om wat uit te mesten
en plaats te maken voor U.
Een beetje plaats
- voldoende voor een kind –
Vindt Gij al genoeg
is het niet ?
Heer,
ons hart lijkt soms een stal
vol tegenstrijdige gevoelens,
een rommel van complexen,
een nest vol kleinzerigheid,
onder een laag grijze stof
van pretentieuze oppervlakkigheid,
met een kribbe
die helemaal gevuld wordt
met het lieve ‘ik’...
Heer,
geef ons de moed
om schoon schip te maken,
om wat uit te mesten
en plaats te maken voor u.
Een beetje plaats
- voldoende voor een kind –
Vindt Gij al genoeg,
is het niet ?
Heer,
zoals ieder jaar
kijken wij uit naar Uw komst.
We verwachten U,
maar waarschijnlijk te passief.
Want in U geloven, wil zeggen:
naar U toekomen
in eenvoud en bekering,
met U meegaan
naar mensen toe...
Het is Uw weg gaan
bij tij en ontij,
in liefde en vertrouwen...
Het is door opstandigheid
om onrecht en liefdeloosheid
opstaan
en er voor mensen willen zijn.
Laat dan deze advent
ons daarvan doordringen.
Amen.
Goede vader
Goede Vader,
in deze advent worden wij ons weer meer bewust
van alle vragen en verwachtingen
die in ons leven.
Wij willen proberen
het antwoord op deze vragen
niet zozeer te gaan zoeken
in luxe, comfort en macht
die toch niet blijvend zijn,
maar bij U, God,
die ons diepste geluk wil.
Help ons daarom meer tijd te maken
voor stilte, bezinning en gebed.
Doordring ons van uw blijde boodschap.
Maak ons geestdriftig als Jesaja
zodat wij onze medemensen
nieuwe moed kunnen geven.
Kom ons te hulp,
want allen zijn wij onmachtig.
Vervul ons met een groter geloof
en met uw Geest
die ons in staat stelt
uw komst voor te bereiden.
http://www.mariakoningin.nl/kontaktblad/gebed/01c2c497061203811.html
Advent is ons bezinnen
Advent is ons bezinnen,'t is een milde blik naar binnen, waar de Heer zich vinden laat.
Advent is ons bekleden, met 't gewaad van dienstbaarheid; 't is onze gaven goed besteden, handen vol ontvankelijkheid.
Advent is ons bekeren, kind zijn voor Gods aangezicht; 't is een woord van liefde leren, luist'rend naar Gods nieuwsbericht.
Advent is ons verblijden, ingetogen zijn en stil; 't is een rechte weg bereiden, effen zoals God die wil.
Advent is weer gekomen, na het zwerven lange tijd; 't is onze eigen lichten doven, waar Gods zelf Zijn licht verspreidt.
Leer ons als de profeten
Leer ons als de profeten,
Heer, uitzien naar uw licht
en laat aan ons ook weten
uw liefdevol bericht.
Laat ons de oproep horen
van wie reeds toekomst ziet,
want wie zich hieraan storen,
missen uw vredeslied.
Doe ons een weg bereiden
die kronkelpaden weert,
laat ons het leven leiden
dat Jan de Doper leert.
Help ons de dalen vullen
tot boven aan de rand
en wil U dan onthullen
aan kleinen in het land.
Laat ons als wachters wezen,
niet ver van ’t heil vandaan
om tijdig zonder vrezen
naar Jezus toe te gaan.
Leer ons nu stil verlangen
zoals Maria deed
en zoeken vreugdezangen
voor ’t grote feest gereed.
Frans Weerts
God is in advent.
Hij wacht op de volheid der tijden.
Hij wacht op de menswording van de mens:
Zijn raadsel op aarde.
Hij is nog klei
en kleeft nog aan het slijk
en grijpt en klauwt
en bijt voortdurend van zich af.
Maar soms wordt in die klei
Gods levensadem voelbaar
als mensen samen
aan de lange tafel gaan,
de lange tafel van de wereld,
als zij de gaven van het leven
aan elkander geven
als zij elkanders liederen leren zingen
en luisteren naar elkaars gedachten.
Advent is verwachten
Advent is verwachten,
bidden en doen
om met Kerstmis
een stap dichter te zijn
bij hem
die kwam en blijft
Advent is een tijd
Advent is een tijd
waar wij opnieuw op zoek gaan
naar de weg die leidt naar God.
Advent is een tijd
waarin we gaan ontdekken
dat die weg
over onze aarde loopt,
dat Gods glimlach oplicht
in het gelaat van mensen.
Advent is ontdekken
dat wij leven
met een ongestild verlangen
om Gods woord te vervullen.
Advent is een zoektocht
naar geluk en nabijheid.
Op Kerstmis wordt de warmte
van God zelf
tussen de mensen geboren.
Advent is verwachten
Advent is verwachten,
bidden en doen
om met Kerstmis
een stap dichter bij Hem te zijn
die kwam en die blijft komen.
God wij vragen u deze adventsperiode
God,
wij vragen U in deze adventsperiode:
Geef ons de kracht
om in deze donkere dagen
Op zoek te gaan
naar die ene ster
die ons zal brengen naar het Kerstekind
Naar het lichtje in ieder van ons
Dat soms helder, soms verborgen is
Opdat ieder mensenkind
vervuld mag worden van hoop
En mag delen in Uw droom van vrede. Amen.