Humanisering van de zorg
Studiereis en internationale conferentie te Rome – 8 tot 12 maart 2010
In maart 2010 organiseerde de katholieke sector van de Nederlandse vereniging van geestelijk verzorgers in zorgvoorzieningen (VGVZ) een studiereis naar Rome. Caritas Vlaanderen biedt aan de Vlaamse pastores de mogelijkheid om aan te sluiten bij dit unieke evenement.
Op het programma stond een tweedaagse internationale conferentie over ‘humanisering in de zorg’ (i.s.m. de Orde van de Camilianen) en daarnaast een uitgebreid bezoek aan de stad.
.jpg)
Over de conferentie
Het centrale thema van de conferentie was de ‘humanisering van de zorg’. Dit thema wordt vanuit verschillende perspectieven en door sprekers vanuit verschillende landen behandeld. Op die manier wordt een rijke uitwisseling tot stand gebracht, waardoor de deelnemers een helder beeld krijgen van wat zorg humaan maakt, en wat de-humaniserend werkt. Er wordt bovendien niet enkel gefocust op de filosofische en antropologische, maar ook op de culturele en religieuze wortels van onze visie op menslievende zorg.
Statement van de deelnemers
Na het congres onderschreven de deelnemers volgende verklaring:
Rome,
10 maart 2010
Verklaring
Wij, de deelnemers aan de conferentie ‘Humanisering van Gezondheidszorg in een Multiculturele Context’, zijn betrokken als pastor, geestelijk verzorger of adviseur binnen gezondheidszorginstellingen in verschillende landen en verschillende contexten. Wij beschouwen de humanisering van gezondheidszorg als een belangrijke kwestie op zowel het niveau van ons dagelijks werk, als het niveau van de instellingen waarbinnen we werken, en op nationaal en internationaal niveau.
Als resultaat van onze gedachtewisselingen over humanisering van gezondheidszorg willen we de volgende belangrijke notities kort samenvatten als een vertrekpunt voor verdere gedachtewisseling, communicatie en onderzoek op deze drie niveaus.
1 Binnen de humanisering van de gezondheidszorg concentreren we ons op de zorgbetrekking, welke het hart is van zorgen en helen (caring and curing). Humanisering is een belangrijke waarde en intentie; zij is niet slechts een middel maar ook een doel in zichzelf. Zorg betreft wederzijdse en kwetsbare betrekkingen tussen mensen, te weten zorgverleners en zorgontvangers. Deze betrekkingen zijn wederkerig, èn tegelijkertijd asymmetrisch. Humanisering van gezondheidszorg is de aanhoudende inspanning het fysieke, psychologische, sociale en spirituele welzijn binnen de zorgbetrekkingen te versterken.
2 Humanisering is geworteld in een opvatting over menselijke waardigheid. Als katholieken beschouwen we menselijke waardigheid als een intrinsieke waarde, omdat we geschapen zijn naar het beeld van God. Dit kan de ervaring zijn van de persoon zelve en dient te worden bevestigd in de ontmoeting met de ander.
3 Geïnspireerd door deze geloofstraditie, hebben mannen en vrouwen eeuwenlang de noodzaak om te geven om en te zorgen voor hun medemensen verstaan. Wij allen zijn geroepen te zorgen voor vakkundige liefdevolle zorg aan behoeftige personen.
4 Om dit mogelijk te maken dienen we ons bewust te zijn van onze eigen spirituele reis, aangezien de persoon die we zijn even belangrijk is als de vakkundigheid die we ons hebben eigen gemaakt. We werken toe naar het creëren van de rechtvaardige condities die humanisering tot een werkelijkheid maken in onze organisaties.
5 Wij verbinden onszelf, dit proces in de toekomst te continueren in samenwerking met alle mensen en organisaties die het concept van humanisering van de gezondheidszorg steunen. Op die wijze kunnen we zelf sterker worden en anderen sterker maken.
Ze nodigen ons uit om mee te reflecteren over humanisering in de zorg op het Elisabethforum
.jpg)
